 Geçtiğimiz ay içerisinde İstanbul’da düzenlenen fuarda dergi standımızı ziyaret eden okurlarımıza teşekkür ederek yazıma başlamak istiyorum. Masa başında derginin tüm hazırlıklarını bitirdikten sonra basılan dergilerin yurdun dört bir yanına dağıtıldığını bilmeme rağmen okurlarla yüz yüze sohbet ettikçe dergilerin gerçekten oralara ulaştığını, bir şeylere vesile olduğunu anlıyor ve mutlu oluyorum. Erzurum, Van, G.Antep, Malatya, Ordu, Bursa, Trabzon, Balıkesir, Adana, Konya, İzmir, Kırşehir, Ankara, Kıbrıs ve bilgilerini alamadığım ama standda sohbet ettiğim yurdun değişik yerlerinden okurumuz dergi ve sektörle ilgili sıkıntılarını, eleştirilerini bizlerle paylaştılar. Ete kemiğe bürünmüş şekilde karşımıza çıkan okurlarımıza hesap verdik, içten duyguları karşılıklı paylaştık ve önümüzdeki yıl tekrar karşılamak için sözleştik. Bu bizim standımızda yaşananlardı.
Fuarın genel havasına gelince; durum her firmaya göre farklı seyretti. Kimi fuardan gerçekten çok memnun olduklarını, beklentilerini fazlasıyla karşılaştıklarını belirtirken kimileri de hayal kırıklığı içerisindeydiler. Durumu tarafsız bir gözle değerlendirdiğimde ise bana göre şöyle bir tablo ortaya çıkıyor: Fuarın yer ve konumu uygun olmasına karşın başka bir fuarla iç içe yapılıyor oluşu (ki bu yıl uydu fuarı yanında bir de oyuncak fuarı vardı) ciddi bir ziyaretçi kargaşası yaratıyor. Salonlara geçişlerde farklı uygulamalarla ziyaretçileri ayrıştırmak gerekiyor, aksi takdirde bu tür eleştiriler sürekli devam edecek. Bu durum çözüldüğünde en azından organizatör firma açısından daha doğru ve elle tutulur bir veri bankası oluşmaya başlar. Bu yıl 9. salondaki firmalar önceki yıllara göre daha fazlaydılar ve gerek standları daha estetik gerekse standlarında sergiledikleri ürün ve sistemler daha fazla ve günceldi. Durum böyle olmasına rağmen bu içeriği yeterli ziyaretçiyle taçlandıramayan standlar ister istemez biraz hayal kırıklığı yaşadılar.
Hayal kırıklığı yaşayan firmaların salondaki yerlerine baktığımda ilginç bir tablo ortaya çıktı. Salonun orta kısmı yani girişin karşısındaki iki koridorda ve girişin sol sağ kenarındaki firmalar gelen ziyaretçilerden memnun olmalarına rağmen, kenarlarda kalan yan koridorlarda ilginç şekilde ziyaretçi sayısı azalıyordu. Firmaların bir bölümü yaptıkları işler ve gelen ziyaretçilerden memnun olduklarına göre, az veya çok fuara alımla ilgili gelen ziyaretçi vardı.
Fuar organizatörü firmanın reklam ve tanıtımda eksiklikleri olabilir ama genel anlamda fuar organizasyonu sırasında ciddi bir sıkıntı yaşanmadı. Güvenlikle ilgili bir sıkıntı yaşandı, bunu da önümüzdeki yıl çözmeleri gerekir diye düşünüyorum. Ama asıl yapmaları gereken yayın teknolojileri fuar ve konferanslarını tek başına yapmaları. Çünkü, içerik olarak gerçekten bir fuarı kolayca oluşturabilecek yapıya sahip bir konu. Burada uluslararası katılımcılar ve üretici firmaları biraz daha zorlamaları gerekiyor (çünkü Dubai’deki Cabsat fuarını bu üretici firmalar son iki yıldır desteklemeye başladı ve fuarın havası değişti). Fuardan küsmek yerine yapıcı eleştirilerle fuarı geliştirmeliyiz, çünkü başka da fuarımız yok. Bu tür platformların eksikliği, etkinlik yapılmamaya başlandığında hissediliyor.
Bu sektörü var etmek ve geliştirmek için hepimiz destek olmalıyız. Eksiklikleri beraberce belirleyerek sorunlara çözüm bulmada elimizi taşın altına koymalıyız. Ve çözümleri uygulama konusunda da kararlı olmalıyız.
Mutlu, barış dolu, aydınlık günlerimizin artması dileğimle, iyi yıllar…
Hoşçakalın
Ali Rıza Özdeniz |
